www.multis.2una.pisz.pl
www.multis.2una.pisz.pl
www.multis.2una.pisz.pl
anno Christi
ex aequo et bono
Repetitio est mater memoriae/ studiorum/
qui teneant, nam inculta videt, hominesne feraene,
laetitiaque metuque; avidi coniungere dextras
obscenamque famem---quae prima pericula vito?
effuge; cuncta malis habitantur moenia Grais.
sternimur optatae gremio telluris ad undam,
Tartara habent, tristes umbrae, sed amoena piorum
quique ob adulterium caesi, quique arma secuti
mollius et solito matrum de more locuta est,
certatim sese Rutuli exhortantur in arma:
Toto namque fremunt condensae litore puppes
Saxa quoque infesto volvebant pondere, siqua
spiramenta animae letali volnere rupit.
factaque Vulcani manibus paria induat arma
multaque se incusat, qui non adceperit ultro
huc conversus et huc; tum late ferreus hastis
convertunt clamore fugam, mirabile visu,
somnus, in aeternam conduntur lumina noctem.
Menu
anno Christi
ex aequo et bono
Repetitio est mater memoriae/ studiorum/
qui teneant, nam inculta videt, hominesne feraene,
laetitiaque metuque; avidi coniungere dextras
obscenamque famem---quae prima pericula vito?
effuge; cuncta malis habitantur moenia Grais.
sternimur optatae gremio telluris ad undam,
Tartara habent, tristes umbrae, sed amoena piorum
quique ob adulterium caesi, quique arma secuti
certatim sese Rutuli exhortantur in arma:
cessit amor; recoquunt patrios fornacibus enses.
Toto namque fremunt condensae litore puppes
Saxa quoque infesto volvebant pondere, siqua
spiramenta animae letali volnere rupit.
portam vi magna converso cardine torquet,
factaque Vulcani manibus paria induat arma
multaque se incusat, qui non adceperit ultro
huc conversus et huc; tum late ferreus hastis
somnus, in aeternam conduntur lumina noctem.
ex aequo et bono
fas est et ab hoste doceri
hunc tu caveto
laetitiaque metuque; avidi coniungere dextras
os umerosque deo similis; namque ipsa decoram
Haec ubi dicta dedit, lacrimantem et multa volentem
sternimur optatae gremio telluris ad undam,
Sed mihi vel tellus optem prius ima dehiscat,
Tartara habent, tristes umbrae, sed amoena piorum
congressum Aenean nec dis nec viribus aequis
cessit amor; recoquunt patrios fornacibus enses.
Nec tu carminibus nostris indictus abibis,
cum refluit campis et iam se condidit alveo.
portam vi magna converso cardine torquet,
Namque aliud quid sit, quod iam implorare queamus?
obvius ire parat. Manet imperterritus ille,
huc conversus et huc; tum late ferreus hastis
deicis? Aut quot humi morientia corpora fundis?
Qua se cumque furens medio tulit agmine virgo,
filia prima manu flavos Lavinia crinis